Impact linked compensation (ILC): financiële prikkels koppelen aan duurzaamheidsdoelen

Impact linked compensation (ILC) wint terrein in sustainable finance: de beloning wordt gekoppeld aan het behalen van impactdoelen. ILC-mechanismen stimuleren positieve impact terwijl het financiële rendement solide blijft. Of je nu investeert of kapitaal wilt ophalen, wie ILC begrijpt is voorbereid op de toekomst van fondsenwerving.

Wat is impact linked compensation (ILC)?

Impact linked compensation (ILC) is een beloningsstructuur waarin de compensatie is gekoppeld aan het behalen van specifieke impactdoelen. Fondsmanagers en portfoliobedrijven worden financieel beloond wanneer ze die doelen halen of overtreffen, wat gedrag stimuleert dat bijdraagt aan duurzame ontwikkeling.

ILC brengt de belangen van investeerders en fondsmanagers in lijn met bredere duurzaamheidsdoelen. Door beloning te koppelen aan impact moedigt ILC investeringen aan die positieve sociale en ecologische uitkomsten opleveren, en bevordert het een cultuur van verantwoording en langetermijndenken in de financiële sector.

Hoe impact linked compensation werkt

Het opstellen van ILC-doelen vraagt om een zorgvuldig proces, zodat de doelen ambitieus maar haalbaar zijn. Het theory of change (ToC)-framework is daarbij het instrument om impactdoelen te definiëren.

Het theory of change (ToC)-framework

Theory of change (ToC) is een methodologie om initiatieven te plannen, uit te voeren en op impact te evalueren. Binnen ILC helpt het ToC-framework om de stappen naar de gestelde (duurzaamheids)doelen in kaart te brengen, met een helder pad voor impactmeting op de korte en lange termijn. Dat verloopt meestal in vijf stappen:

• Stap 1: identificeer en alloceer resources. Bepaal welke financiële, menselijke en technologische middelen nodig zijn om je activiteiten effectief uit te voeren. Beoordeel ook de beschikbaarheid en verdeling van die middelen, zodat ze de strategische doelen van het initiatief ondersteunen.

• Stap 2: definieer en implementeer activiteiten. Beschrijf welke activiteiten je organisatie op dit moment onderneemt. Werk de strategieën, programma's en interventies uit die de benodigde veranderingen in gang zetten en tussentijdse uitkomsten realiseren.

• Stap 3: meet de directe outputs. Benoem de directe, onmiddellijke resultaten van je activiteiten. Deze outputs zijn de tastbare producten of diensten die je inspanningen opleveren en dienen als meetbare mijlpalen op weg naar de bredere impactdoelen.

• Stap 4: evalueer de directe impact. Beoordeel de directe veranderingen en verbeteringen die uit je outputs voortkomen. Analyseer hoe deze directe impact bijdraagt aan de gewenste sociale en ecologische uitkomsten en aan de eerder benoemde tussentijdse resultaten.

• Stap 5: analyseer de indirecte impact. Onderzoek de indirecte langetermijneffecten die voortvloeien uit de directe impact van je activiteiten. Het gaat erom te begrijpen hoe eerste veranderingen doorwerken in de tijd, bredere systeemverandering beïnvloeden en bijdragen aan de uiteindelijke duurzaamheidsdoelen.

Met het ToC-framework kunnen fondsmanagers heldere, gestructureerde impactdoelen ontwikkelen die ambitieus en haalbaar zijn. De ToC brengt de activiteiten van portfoliobedrijven in lijn met de bredere duurzaamheidsdoelen van het fonds, zodat elke stap bijdraagt aan de beoogde impact.

Interne KPI's op fondsniveau

Op fondsniveau zijn interne key performance indicators (KPI's) nodig om de voortgang op de impactdoelen te bewaken. Die KPI's kunnen top-down of bottom-up worden vastgesteld:

• Top-downbenadering: doelen worden op fondsniveau vastgesteld en vervolgens doorvertaald naar de portfoliobedrijven. Dit borgt de aansluiting op de algehele strategie en impactdoelen van het fonds.

• Bottom-upbenadering: doelen worden op het niveau van de portfoliobedrijven vastgesteld en daarna opgeteld tot de doelstellingen van het fonds. Deze aanpak benut de specifieke sterktes en context van individuele bedrijven en vergroot het eigenaarschap en de betrokkenheid bij de doelen.

Beide benaderingen hebben hun waarde en kunnen worden toegesneden op specifieke fondsstructuren en investeringsstrategieën.

Een ILC-regeling implementeren

De implementatie van een ILC-regeling verloopt langs een aantal stappen. Eerst worden de metrics en doelen vastgelegd: metrics moeten specifiek en meetbaar zijn en aansluiten op de impactdoelen van het fonds, en doelen moeten ambitieus maar realistisch zijn om echte vooruitgang af te dwingen. Daarna volgt het inrichten van de governance, met duidelijke rollen voor fondsmanagers, limited partners (LP's) en impactcommissies. Effectieve governance bepaalt in hoge mate het succes van een ILC-regeling.

• Traditionele structuur: in een traditionele fondsstructuur ontvangen de portfoliobedrijven de investering en beheert de general partner (GP) het fonds. De LP's zijn eigenaar van het kapitaal, maar beheren het fonds doorgaans niet.

• Rol van LP's en de impactcommissie: LP's horen de impact-KPI's niet zelf te definiëren; de impactcommissie valideert de KPI's en doelen. Tijdens haar vergaderingen kan de commissie KPI's aanpassen, om verduidelijking vragen en bijsturen waar nodig.

• Impactcommissie: de impactcommissie bewaakt dat de doelen ambitieus zijn en aansluiten op de duurzaamheidsdoelen van het fonds. Zij houdt toezicht en houdt alle partijen aanspreekbaar op de afspraken.

• Koppeling met sustainability-linked loans (SLL's): de principes van SLL's zijn toepasbaar op ILC-regelingen. Ambitieuze doelen stellen en verantwoording borgen via transparante rapportage zijn de elementen die het verschil maken.

Kritiek en weerwoord

Ondanks de voordelen krijgt ILC ook kritiek. Een veelgehoord bezwaar is het risico op "short-termism": doelen die zich richten op directe impact in plaats van duurzaamheid op de lange termijn. Critici stellen dat dit tot een verengde blik kan leiden en bredere duurzaamheidsdoelen kan ondermijnen.

ILC-regelingen zijn juist ontworpen om die zorgen te ondervangen. Door zowel positieve impactdoelen als maatregelen tegen negatieve impact op te nemen, biedt ILC een gebalanceerde aanpak. Investeringsmanagers kunnen het mechanisme gebruiken om hun impactdoelen concreet en praktisch te sturen.

Het is ook belangrijk om het "carrot and stick"-mechanisme door te vertalen naar de portfoliobedrijven. Omdat zowel het fonds als de bedrijven profiteren van het halen van de doelen, moeten portfoliobedrijven een eigen prikkel hebben om die doelen te bereiken. Zo komt de last van dataverzameling en prestatiemeting niet eenzijdig bij het bedrijf te liggen zonder dat daar iets tegenover staat. Creatieve oplossingen om bedrijven te compenseren voor hun duurzaamheidsprestaties horen bij een effectieve ILC-regeling.

Conclusie

Impact linked compensation (ILC) is een aanpak die financiële prikkels in lijn brengt met duurzaamheidsdoelen. Door beloning te koppelen aan het behalen van impactdoelen bevordert ILC positieve sociale en ecologische uitkomsten, terwijl het financiële rendement solide blijft.

Er is kritiek en er zijn uitdagingen, maar ILC biedt een praktisch instrument om impactdoelen te sturen en sustainable finance vooruit te helpen. Doordat het zowel fondsmanagers als portfoliobedrijven een prikkel geeft, is het een overtuigende strategie om duurzaamheidsdoelen dichterbij te brengen.